Ιστορία της Ιαματικής Λουτροθεραπείας

δημοσιεύθηκε στις 19/01/2012

 Ιστορία της Ιαματικής Λουτροθεραπείας

Στο πέρασμα των αιώνων μέσα από τις θρησκείες, μυθολογίες και παραδόσεις, οι άνθρωποι απέδιδαν στο νερό εξαιρετικές ιδιότητες. Η πίστη για την ανώτερη φύση του νερού είχε πολλές εφαρμογές σε διάφορες ιεροτελεστίες, οι οποίες συνδέονταν συχνά με θεραπευτικές πρακτικές. Η σύνδεση αυτή πραγματοποιήθηκε επειδή γρήγορα οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν ότι το υγρό στοιχείο μπορεί να λειτουργήσει σαν μέσο για την ανακούφιση από τον πόνο αλλά και ως γιατρικό για οριστική θεραπεία.


Από πολλούς ερευνητές, η ιαματική λουτροθεραπεία θεωρείται η πρώτη μορφή θεραπείας που προσπάθησε να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος για διάφορες ασθένειες. Μάλιστα, η ιστορία της είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του τόπου μας, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τα λουτρά για την υγιεινή του σώματος, θεωρώντας τα δείγματα πολιτισμού.
Τα Ασκληπιεία, δηλαδή ναοί που κτίζονταν κατά την ελληνική αρχαιότητα και αφιερώνονταν αποκλειστικά στη θεραπεία παθήσεων, χτίζονταν κοντά σε ιαματικές πηγές και προσέφεραν στους ασθενείς συνδυασμό λουτρών, δίαιτας και ψυχολογικών μέσων.
Ο πρώτος παρατηρητής των θεραπευτικών αυτών πηγών ήταν ο ιστορικός Ηρόδοτος, ο οποίος στα κείμενα του και ο θεμελιωτής της Ιατρικής, Ιπποκράτης (5ος π.Χ αιώνας), καθορίζοντας τις δράσεις των ψυχρών και θερμών λουτρών στο ανθρώπινο σώμα, καθώς και τις παθήσεις για τις οποίες ενδείκνυται η χρήση των ιαματικών νερών.


Επίσης, προσδιορίζει τους πρώτους κανόνες για τον τρόπο που πρέπει να γίνονται τα μπάνια και κάνει την πρώτη κατάταξη των νερών των θερμομεταλλικών πηγών ανάλογα με το χρώμα, την οσμή και τη γεύση.


ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΑΜΑΤΙΚΗΣ ΥΔΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Α.ΛΟΥΤΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
• Η Ιαματική Λουτροθεραπεία λειτουργεί θεραπευτικά σε ένα μεγάλο αριθμό ασθενειών από τα περισσότερα συστήματα (κυκλοφοριακό, νευρικό, μυοσκελετικό, δέρμα κλπ.) Πιο συγκεκριμένα θεραπεύει:
1. Ρευματικές Παθήσεις
2. Παθήσεις κυκλοφοριακού συστήματος (αρτηριακή υπέρταση, ανεπάρκεια στεφανιαίων αρτηριών ενδαρτηρίτιδες κάτω άκρων).
3. Παθήσεις δερματικές (έκζεμα, δερματίτιδες κλπ.)
4. Παθήσεις Γυναικολογικές (χρόνιες μεταφλεγμονώδεις καταστάσεις των σαλπίγγων και της μήτρας, λευκόρροια, ανεπάρκεια των ωοθηκών)
5. Παθήσεις Περιφερειακών Νεύρων (νευρίτιδες, ριζίτιδες, νευραλγίες)
6. Σύνδρομα από διαταραχές του νευροφυτικού συστήματος


• ΥΔΡΟΚΙΝΗΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Προλαμβάνει μόνιμες βλάβες (όπως είναι οι παθολογοανατομικές αλλοιώσεις, οι ατροφίες, οι παραμορφώσεις, οι αγκυλώσεις) και συμβάλλει στην αποκατάστασή τους.

επιστροφή